"schatje", zei m'n verkering, "ik weet een manier om het twee dagen vol te houwen hier in bangkok. we verzetten ons niet tegen de stank en de drukte en de overmatige consumptie. we dompelen onszelf er in onder!"

na een dodenrit dankzij een nogal levensmoeie tuktukchauffeur kwamen we aan op een plek met nog meer neonverlichting.

"kom", zei m'n verkering. die dan wel kosmopoliet is maar boven alles brabander, "we gaan 'n changske vatten!"

het werden er veel meer. dat is de reden waarom ik hier gisteren niets nieuws heb getiept. en waarom we vandaag maar es een tempel gaan bezoeken. eentje waar het heel stil is.