met de tuktuk naar het vliegveld van chiang mai. van daaruit naar phuket. om te worden gegijzeld door tientallen taxichauffeurs en touroperators.
door een ogenschijnljk betrouwbare taxichauffeur gedropt in the middle of fokking nowhere. bij een handjevol als touroperator vermomde mafiosi. na een nogal felle ruzie verdergereden, vanwege onze permanente weigering om iets te boeken.
een hotelkamer geboekt op phuket omdat de laatste boot naar ko phi phi net vertrokken was. om 1 uur 's middags. noodgedwongen gedineerd tussen de palmbomen op het strand.
vervolgens dan maar bij hippe loungebar gechilld in witlederen fauteuils met een paar changbiertjes. in de plaatselijke reguliersdwarsstraat.
de dag erop met de taxi naar de haven. om te wachten op een twee uur vertraagde ferry. na een tochtje van anderhalf uur nog ruim een half uur in de zon gewacht op de bagage.
om eindelijk voet aan wal te zetten op het bountyeiland. voor vijf dagen snorkelen, thais eten, bloggen, zwemmen en lezen.
Wat dacht je van 4 uur vertraging bij een temperatuur van -21°C. Of twee dagen vluchten gecancelled vanwege mist en sneeuw. En vervolgens met een, door een zeer inventieve Nederlander, gecharterde tourincar vanaf Stockholm terugrijden naar Weeze.
Laten we wel wezen, hoe spectaculairder de verhalen, hoe beter de vakantie. Dus zo te horen heb je het geweldig. (Dat was onze vakantie ook).
Een welgemeende fijne vakantie gewenst!
| woensdag 3 maart 2010 |
marga
En jullie deden niet aan bungyjumping e.d.
Zo'n reis van 24 uur is toch ook een hele onderneming.
En leuk die kat op de ferry, had ie wel een plaatsbewijs?!
| woensdag 3 maart 2010 |
Ellen
Nou, troost je, het is hier super zonnig en vooruit: een beetje winderig.
-jaloers ook ;)
| woensdag 3 maart 2010 |
liesbeth
Heerlijk om ook die kant van toerisme te mogen beleven.